Ik sprak dus met Anton Duitzenberg     Dautzenberg

En hij zei me je te benaderen als een vriend

Je meenemen naar een omgeving                                        (hij vergeleek je met de dood 

waar      ik     rustig van werd                                                           maar niet op een nare manier)

Je daar neerzetten

          Dus ik doe het 

Ik dacht dat jij ook rustig werd van bomen

Ik ben in het bos                                                                                 ik weet niet waarom                                                      

en ik voel me vreemd       want

er gebeurt niets

                                                           Ik kijk ernaar

    Ik sla mezelf voor mijn kop omdat ik het zo letterlijk doe

Ik word rustig van bomen

   Hoe bomen het zicht blokkeren        

onregelmatig

      Dat je een uitzicht hebt

Hier en daar                

onderbroken door een boomstam

De een dichterbij de ander                

verder weg

Korter                 dikker

                          Je weet hoe dat gaat met bomen 

Dus                                                                                        What’s up?